Niyetlerimizin ve ağzımızdan çıkan sözlerin, maalesef fiili yaşamımızda bir paralellik göstermediğini fark etmeliyiz. Güzel sözlerin eylemlerle örtüşmemesi, sadece şatafatlı kelimelerin etkisi altında kalarak insanlar hakkında hemen olumlu bir kanaat oluşturmak doğru değildir.
Sözlerimiz eylemlerle somut bir şekilde bir araya gelmiyorsa, onların anlamı da yok demektir. Hayatımız boyunca çeşitli sosyal çevrelerde ve toplumlarda bulunmaktayız. İnsanlarla iletişim kurarken, onları tanımanın ve gerçek niyetlerini anlamanın aceleye gelmemesi gerekir.
İnsanlar, kendilerini anlatırken süslü kelimeler ve övgü dolu cümleler kullanabilirler. Ancak dilin kemiği olmadığı için, inandırıcılık adına bazı ahlaki ve etik kavramları göz ardı edebilirler ve sadece kendi çıkarları doğrultusunda hareket edebilirler.
Özde olmak, yaşam biçimimizde ve davranışlarımızda tutarlı olan insanlar genellikle kabul gören insanlardır. Her kelimenin ve cümlenin bir önemi vardır ve samimi niyetlerle eyleme dönüştürülmesi önemlidir.
Hayatta her şey göründüğü gibi olmayabilir. Bu nedenle, sözlerimizin ve davranışlarımızın gerçeklikle örtüşmesi gerektiğini düşünmeliyiz. Sadece kelimelerle yükselmeye çalışanlar, zamanla bu kelimelerin altında ezilebilirler.
Herkes sözünde mert, yardımsever, doğru, iyiliksever, dindar, adaletli ve vicdanlı olduğunu iddia edebilir. Ancak maalesef bu niteliklere sahip insanlar çok azdır. Sözde mert olan insanların eylemleriyle örtüşmediği durumlarda, bu insanların tutumları sahtedir.
Sahte hayatlar dünyamızı kuşattığı için sürekli yıkıma doğru sürükleniyoruz. Gerçek niyet ve eylemlerimizi yaşamla uyumlu hale getiremediğimiz sürece, bu durum devam edecektir.
Ne güzel söylemiş Mevlana: “İnsanı gördüklerinden ibaret sayma, göremediklerinde ara, İçidir hakikatin resmi, dışı sadece bir manzara.”
Çünkü güzellik, aynada gördüğünüz değil, kendiniz hakkında hissettiklerinizdir.”
Rabbim cümlemizi içtenlik ve doğal hal üzerine haşr eylesin inşallah. En kalbi duygularla saygı ve selamlarımızı iletirim.